Posts tonen met het label verstrooid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verstrooid. Alle posts tonen
maandag 23 mei 2011
Verstrooid
Mensen in mijn directe omgeving maken geregeld kennis met mijn verstrooidheid. Maar dit weekend was toch wel het toppunt.
Het begon vrijdag. Met de auto naar Amsterdam en dan met de NS naar Centraal Station om naar Fuck You Friday te gaan @ 5 Elementz, alwaar Joe Popz en zijn mannen een showtje gaven en er na afloop werd gedraaid door DJ Concept uit New York. Al met al een zeer geslaagde avond en terwijl iedereen nog even stond te chillen in de korte kolksteeg ben ik richting station gegaan voor de eerste fail van de avond.
Op station zag ik dat ik nog maar 1 minuut had voor de trein naar Sloterdijk. Ik dus rennen en duik nog net op tijd de trein in. Althans dat denk ik. Eenmaal bij Sloterdijk kom ik er achter dat het kreng niet stopt en aangezien het een IC was stopte hij pas op Schiphol. Ik kijk daar op de klok 2:05 dan zie ik op het bord dat de eerste trein terug dus om 3:00 uur gaat. Dat was dus een uurtje ouwe hoeren met wachtende passagiers. De een net terug uit Griekenland en de ander ging net naar dezelfde bestemming. Leuk om te zien hoe er tips werden uitgedeeld, maar ook dingen werden afgeraden. En op het moment dat zij weg gingen moest ook net naar mijn trein toe.
Op Centraal had ik echter weer een mazzeltje. Een groep vrienden stond te ouwehoeren en wilden een taxi naar Sloterdijk nemen. Ze waren met z'n vijven en geheel toevallig vroegen ze mij om een vuurtje. Terwijl de aansteker rond ging begon ik over de rit naar Sloterdijk en dat dat ook mijn bestemming was. Meteen volgde het aanbod om mee te rijden waar ik dus dankbaar gebruik van heb gemaakt. Tijdens de rit hebben ze dubbel gelegen om mijn ervaring met de NS en toen ik zei dat dit soort dingen mij wel vaker gebeuren wilden ze eigenlijk wel meer weten. Ik heb ze dan ook verteld over het missen van de laatste trein, waarbij er ook nog sprake was van een lege portemonnee, daglimiet pinpas en lege telefoon. Waarop ik dus een wandeling van 4 uur heb gemaakt om thuis te komen. Dat was dus een donderdagnacht en op vrijdag moest ik dus gewoon werken. Inmiddels waren we op Sloterdijk aangekomen. Hier schoot de taxichauffeur me aan en gaf me zijn kaartje. En hij maakte nog even de opmerkingen: "Mensen met zulke verhalen heb ik graag in mijn taxi." Nou daar kon ik het dus mee doen. Verder verliep de rit heel normaal het was alleen zes uur voor ik mijn bed in dook.
De volgende dag werd ik wakker rond het middag uur. Ik kon maar moeilijk op gang komen. Ik was nog net op tijd beneden om de kwalificatie van de Formule 1 te kijken. Hierna bleef ik nog even naar wat andere autosport kijken en net toen ik weg wilde gaan stonden mijn ouders voor de deur. Ik moest ze helaas wegsturen, omdat ik nog even snel een cadeau voor mijn neefje moest halen. Dat kon ik dus allemaal nog net op tijd halen. Nog even snel een maaltijd naar binnen gewerkt en toen op weg naar station Uitgeest. Met mijn afwezige hoofd even de navigatie ingesteld en op weg. Juist ik en navigatie in een weekend als dit was vragen om problemen. Ik kwam dus uit op station Castricum. Waarop Dion de trein kon nemen van Uitgeest naar Castricum. Maar daarna op weg naar de Waerdse Tempel in Heerhugowaard. Waar google4ever uiteindelijk 3 kwartier heeft moeten wachten omdat ik de kaartjes had.
Buiten hebben we het met een paar van onze volgers nog even over geheimproject gehad, zonder dat ze er zelf erg in hadden. En het was goed om te zien dat het idee werkt.
Hierna hebben we nog even genoten van de show van Insayno die geheel volgens verwachting de publieksprijs in de wacht sleepte. Of dit 17 juni ook gaat lukken weten we nog niet, maar het gaat er om spannen. Na afloop nog even met de mannen blijven hangen en daarna nadat ik de achterbank had uitgemest konden we vertrekken. Dit keer reed ik wel meteen naar station Uitgeest alwaar Dion huiswaarts ging. Eenmaal in mijn hometown heb ik Insayno en Day Whee nog even gedropt en ben ik naar huis gegaan. Daar ben ik meteen mijn bed in gedoken.
De volgende ochtend werd ik wakker en wilde ik iets uit de auto halen. Waarop ik dus het hele huis heb afgestruind naar de sleutels nergens. Totdat ik de voordeur open deed. Daar waren ze keurig in het slot van de deur. Ineens voel ik een windvlaag en een harde knal. Ik denk het zal toch niet? Ik pak de sleutels trek de deur dicht en loop naar de keuken. Daar aangekomen zie ik dat die gewoon open is. Die was ik dus gisteren ook vergeten af te sluiten. Even later belt mijn broertje. Blijkbaar heeft hij dezelfde kuren. Hij is nl vergeten om messen mee te nemen, zodat hij de cake kan snijden tijdens de babyshower. De rest van de dag verloopt dan ook redelijk normaal.
Tja en dan de maandag. Weer naar het werk, ik vertrek netjes op tijd, maar wordt eerst nog even opgehouden omdat er iemand uit zijn auto moet worden geholpen na een ongeval. En als een wonder kwam ik nog net op tijd op mijn werk. Om daar te ontdekken dat ik mijn laptop en telefoon thuis had laten liggen. Gelukkig was er een collega met een vaste pc die vrij was, zodat ik niet heen en weer hoefde te rijden. De rest van de dag verliep minder dramatisch, maar 's avonds was ik weer lekker bezig. In een antwoord op een tweet maakte ik een jongedame voor jongeman uit. Niet handig en ik hoop dan ook dat het daarbij blijft voor deze week.
Het begon vrijdag. Met de auto naar Amsterdam en dan met de NS naar Centraal Station om naar Fuck You Friday te gaan @ 5 Elementz, alwaar Joe Popz en zijn mannen een showtje gaven en er na afloop werd gedraaid door DJ Concept uit New York. Al met al een zeer geslaagde avond en terwijl iedereen nog even stond te chillen in de korte kolksteeg ben ik richting station gegaan voor de eerste fail van de avond.
Op station zag ik dat ik nog maar 1 minuut had voor de trein naar Sloterdijk. Ik dus rennen en duik nog net op tijd de trein in. Althans dat denk ik. Eenmaal bij Sloterdijk kom ik er achter dat het kreng niet stopt en aangezien het een IC was stopte hij pas op Schiphol. Ik kijk daar op de klok 2:05 dan zie ik op het bord dat de eerste trein terug dus om 3:00 uur gaat. Dat was dus een uurtje ouwe hoeren met wachtende passagiers. De een net terug uit Griekenland en de ander ging net naar dezelfde bestemming. Leuk om te zien hoe er tips werden uitgedeeld, maar ook dingen werden afgeraden. En op het moment dat zij weg gingen moest ook net naar mijn trein toe.
Op Centraal had ik echter weer een mazzeltje. Een groep vrienden stond te ouwehoeren en wilden een taxi naar Sloterdijk nemen. Ze waren met z'n vijven en geheel toevallig vroegen ze mij om een vuurtje. Terwijl de aansteker rond ging begon ik over de rit naar Sloterdijk en dat dat ook mijn bestemming was. Meteen volgde het aanbod om mee te rijden waar ik dus dankbaar gebruik van heb gemaakt. Tijdens de rit hebben ze dubbel gelegen om mijn ervaring met de NS en toen ik zei dat dit soort dingen mij wel vaker gebeuren wilden ze eigenlijk wel meer weten. Ik heb ze dan ook verteld over het missen van de laatste trein, waarbij er ook nog sprake was van een lege portemonnee, daglimiet pinpas en lege telefoon. Waarop ik dus een wandeling van 4 uur heb gemaakt om thuis te komen. Dat was dus een donderdagnacht en op vrijdag moest ik dus gewoon werken. Inmiddels waren we op Sloterdijk aangekomen. Hier schoot de taxichauffeur me aan en gaf me zijn kaartje. En hij maakte nog even de opmerkingen: "Mensen met zulke verhalen heb ik graag in mijn taxi." Nou daar kon ik het dus mee doen. Verder verliep de rit heel normaal het was alleen zes uur voor ik mijn bed in dook.
De volgende dag werd ik wakker rond het middag uur. Ik kon maar moeilijk op gang komen. Ik was nog net op tijd beneden om de kwalificatie van de Formule 1 te kijken. Hierna bleef ik nog even naar wat andere autosport kijken en net toen ik weg wilde gaan stonden mijn ouders voor de deur. Ik moest ze helaas wegsturen, omdat ik nog even snel een cadeau voor mijn neefje moest halen. Dat kon ik dus allemaal nog net op tijd halen. Nog even snel een maaltijd naar binnen gewerkt en toen op weg naar station Uitgeest. Met mijn afwezige hoofd even de navigatie ingesteld en op weg. Juist ik en navigatie in een weekend als dit was vragen om problemen. Ik kwam dus uit op station Castricum. Waarop Dion de trein kon nemen van Uitgeest naar Castricum. Maar daarna op weg naar de Waerdse Tempel in Heerhugowaard. Waar google4ever uiteindelijk 3 kwartier heeft moeten wachten omdat ik de kaartjes had.
Buiten hebben we het met een paar van onze volgers nog even over geheimproject gehad, zonder dat ze er zelf erg in hadden. En het was goed om te zien dat het idee werkt.
Hierna hebben we nog even genoten van de show van Insayno die geheel volgens verwachting de publieksprijs in de wacht sleepte. Of dit 17 juni ook gaat lukken weten we nog niet, maar het gaat er om spannen. Na afloop nog even met de mannen blijven hangen en daarna nadat ik de achterbank had uitgemest konden we vertrekken. Dit keer reed ik wel meteen naar station Uitgeest alwaar Dion huiswaarts ging. Eenmaal in mijn hometown heb ik Insayno en Day Whee nog even gedropt en ben ik naar huis gegaan. Daar ben ik meteen mijn bed in gedoken.
De volgende ochtend werd ik wakker en wilde ik iets uit de auto halen. Waarop ik dus het hele huis heb afgestruind naar de sleutels nergens. Totdat ik de voordeur open deed. Daar waren ze keurig in het slot van de deur. Ineens voel ik een windvlaag en een harde knal. Ik denk het zal toch niet? Ik pak de sleutels trek de deur dicht en loop naar de keuken. Daar aangekomen zie ik dat die gewoon open is. Die was ik dus gisteren ook vergeten af te sluiten. Even later belt mijn broertje. Blijkbaar heeft hij dezelfde kuren. Hij is nl vergeten om messen mee te nemen, zodat hij de cake kan snijden tijdens de babyshower. De rest van de dag verloopt dan ook redelijk normaal.
Tja en dan de maandag. Weer naar het werk, ik vertrek netjes op tijd, maar wordt eerst nog even opgehouden omdat er iemand uit zijn auto moet worden geholpen na een ongeval. En als een wonder kwam ik nog net op tijd op mijn werk. Om daar te ontdekken dat ik mijn laptop en telefoon thuis had laten liggen. Gelukkig was er een collega met een vaste pc die vrij was, zodat ik niet heen en weer hoefde te rijden. De rest van de dag verliep minder dramatisch, maar 's avonds was ik weer lekker bezig. In een antwoord op een tweet maakte ik een jongedame voor jongeman uit. Niet handig en ik hoop dan ook dat het daarbij blijft voor deze week.
Labels:
babyshower,
geheimproject,
Insayno,
keuken,
laptop,
messen,
missen telefoon,
NS,
pc,
sleutels,
trein,
tweets,
vergeten,
verstrooid
|
0
reacties
zaterdag 16 april 2011
De Professor
Het is 2001, ik begin te chatten op de website van internetprovider zonnet. Op het moment dat ik me daar wil aan melden moet ik een nickname opgeven. Aangezien ik er 1 wil gebruiken die ook dicht bij mezelf staat begin ik na te denken. Meteen schiet De Professor door mijn hoofd. Totaal geen link leggend met Professor Pim die in die tijd zeer populair was.
Nee de naam heb ik een paar jaar eerder eens gekregen tijdens de vakantie. Het is een mooie zomer in 1995 in dat jaar heb ik net mijn bril gekregen. En aangezien deze jongen in sommige dingen nog wel eens lui kan zijn stond deze geregeld op de punt van mijn neus. Daar komt bij dat ik nogal een wijsneusje was. Door mijn leergierigheid en afkeer tot school heb ik menig documentaire wel gezien ipv mijn huiswerk. Terwijl ondertussen de lekkerste muziek uit mijn stereo-torentje werd geblazen. Zodoende wist ik van een hoop dingen altijd wel iets af, maar niet de details. En door mijn ik zie wel hoe dingen lopen houding vergat ik ook wel eens wat afspraken of zo.
Zo kwam ik dus een keer naar de caravan van Leon toe. Zijn moeder Paula deed open en begroette me met de woorden Dag professor. Je weet toch dat Leon moest werken? Stom, natuurlijk wist ik dat en ja hoor de bijnaam was geboren. Eerst had ik nog zo iets van moet dat nou, maar ergens vond ik het wel goed en beschouw het dan ook meer als een compliment.
De link met professor Pim kwam ik zelf later pas achter. En op dat moment had ik me ook wat dieper in zijn materie verdiept. Blijkt dus dat ik bijna volgens zijn partij programma heb geantwoord op de chats. En daarmee dus menig LPF stemmer heb gecreëerd, zonder dat ik mijzelf daarvan bewust ben geweest.
Vandaag de dag gebruik ik dus nog steeds dezelfde bijnaam en gek genoeg past deze nog steeds bij me. Nog altijd verdiep ik me in een breed scala aan onderwerpen. Overal weet ik dan wel weer wat vanaf en nog steeds alleen net iets meer dan de grote hoofdlijnen.
Maar er zijn ook dingen waar ik diep over kan denken. Verregaande gedachtenkronkels waarbij ogenschijnlijke grote problemen toch eenvoudig opgelost kunnen worden. Neem bijvoorbeeld zonne-energie en nieuwbouwwoningen. Die 2 zijn uitermate goed met elkaar te combineren. En ook de gevels van kantoorpanden zouden prima kunnen worden behangen met zonnecollectoren. De prijzen van de panden zullen wel iets hoger worden, maar aan de andere kant zullen de energielasten dusdanig lager uitvallen dat het de hogere prijs zal compenseren. Misschien dat ik later nog wel meer van dit soort ideeën zal delen, maar nu even niet.
Vergeet helemaal waarom ik er nu weer aan moest denken. Maar dat kwam door de show van Chrisette Michele afgelopen woensdag. Sta nog heerlijk na te genieten in de kelder van 5 elementz en ineens komt Jason aanzetten met de opmerking dat ik afgestudeerd ben. Doordat ik al 15 jaar lang diverse feestjes heb bezocht en hem dus ben tegengekomen in de meest bizarre kroegen en jongerencentra. De rest van de groep geeft met in 1 klap een bijnaam: De Professor
Nee de naam heb ik een paar jaar eerder eens gekregen tijdens de vakantie. Het is een mooie zomer in 1995 in dat jaar heb ik net mijn bril gekregen. En aangezien deze jongen in sommige dingen nog wel eens lui kan zijn stond deze geregeld op de punt van mijn neus. Daar komt bij dat ik nogal een wijsneusje was. Door mijn leergierigheid en afkeer tot school heb ik menig documentaire wel gezien ipv mijn huiswerk. Terwijl ondertussen de lekkerste muziek uit mijn stereo-torentje werd geblazen. Zodoende wist ik van een hoop dingen altijd wel iets af, maar niet de details. En door mijn ik zie wel hoe dingen lopen houding vergat ik ook wel eens wat afspraken of zo.
Zo kwam ik dus een keer naar de caravan van Leon toe. Zijn moeder Paula deed open en begroette me met de woorden Dag professor. Je weet toch dat Leon moest werken? Stom, natuurlijk wist ik dat en ja hoor de bijnaam was geboren. Eerst had ik nog zo iets van moet dat nou, maar ergens vond ik het wel goed en beschouw het dan ook meer als een compliment.
De link met professor Pim kwam ik zelf later pas achter. En op dat moment had ik me ook wat dieper in zijn materie verdiept. Blijkt dus dat ik bijna volgens zijn partij programma heb geantwoord op de chats. En daarmee dus menig LPF stemmer heb gecreëerd, zonder dat ik mijzelf daarvan bewust ben geweest.
Vandaag de dag gebruik ik dus nog steeds dezelfde bijnaam en gek genoeg past deze nog steeds bij me. Nog altijd verdiep ik me in een breed scala aan onderwerpen. Overal weet ik dan wel weer wat vanaf en nog steeds alleen net iets meer dan de grote hoofdlijnen.
Maar er zijn ook dingen waar ik diep over kan denken. Verregaande gedachtenkronkels waarbij ogenschijnlijke grote problemen toch eenvoudig opgelost kunnen worden. Neem bijvoorbeeld zonne-energie en nieuwbouwwoningen. Die 2 zijn uitermate goed met elkaar te combineren. En ook de gevels van kantoorpanden zouden prima kunnen worden behangen met zonnecollectoren. De prijzen van de panden zullen wel iets hoger worden, maar aan de andere kant zullen de energielasten dusdanig lager uitvallen dat het de hogere prijs zal compenseren. Misschien dat ik later nog wel meer van dit soort ideeën zal delen, maar nu even niet.
Vergeet helemaal waarom ik er nu weer aan moest denken. Maar dat kwam door de show van Chrisette Michele afgelopen woensdag. Sta nog heerlijk na te genieten in de kelder van 5 elementz en ineens komt Jason aanzetten met de opmerking dat ik afgestudeerd ben. Doordat ik al 15 jaar lang diverse feestjes heb bezocht en hem dus ben tegengekomen in de meest bizarre kroegen en jongerencentra. De rest van de groep geeft met in 1 klap een bijnaam: De Professor
Labels:
bijnaam,
de professor,
uitleg,
vakantie,
verstrooid,
vroeger
|
0
reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)
About Me
- De Professor
Mogelijk gemaakt door Blogger.
