Posts tonen met het label Insayno. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Insayno. Alle posts tonen
woensdag 29 juni 2011
Wie is Insayno?
Een gek? Een psychopaat? Nee er steekt veel meer achter dan een simpel etiketje of label. Insayno valt nl niet in een hokje te plaatsen.
Misschien dat het helpt door te vertellen hoe ik kennis heb gemaakt met Darryl en zo dus ook met Insayno, want ergens zijn dit twee verschillende persoonlijkheden die heel mooi in elkaar overlopen en zo uiteindelijk wel weer een persoon vormen.
Het is december 2006. Zoals ik gebruikelijk sta ik ’s morgens weer te wachten op de bus. En ook nu staat die jonge gozer in overduidelijke hip hop outfit ook weer te wachten op de bus. Aangezien mijn favoriete band de Osdorp Posse in die maand een show geeft in het Patronaat staat vraag ik hem of hij ook heen gaat. Nee is het antwoord,het is niet zijn hip hop, maar laat wel merken dat hij respect heeft voor wat ze hebben bereikt.
Hij stelt zich voor als Insayno en verteld dat hij zelf ook spit. Hij laat wat van zijn werk horen. En terwijl ik in een koptelefoon luister staat hij in de tussentijd zelf mee te rappen, gedreven en gepassioneerd. Op dat moment had hij nog moeite met het bijhouden van het tempo van zijn eigen flow en liep geregeld naar adem te happen. Doordat ik bij de vele Osdorp Posse optredens ook een verscheidenheid aan rappers heb gezien heb ik wel een klein beetje gezien of ze het ook echt in zich hebben. Op dat moment twijfelde ik nog aan zijn kunnen. Maar door zijn passie ben ik ’s avonds toch de EP daymografie gaan checken. Dat was voor mij een omslag. Het geen mij het meest raakte was dat hij met iets kwam wat ik miste in de hele hiphop scene. Iemand die zich echt bloot geeft. Het heeft over zijn eigen gevoelens en deze ook in zijn flow laat voelen. Hij geeft werkelijk een kijkje in zijn ziel. Het ging nog niet zo ver als met zijspoor, maar je kan duidelijk horen dat dit was gemaakt door iemand die uit een diep dal kwam. Juist deze eerlijkheid raakte me en gaf mij het gevoel dat dit weleens iets heel bijzonders op kon gaan leveren.
In de dagen erna spreken we elkaar geregeld en hebben we het vaak over hip hop in zijn algemeen en hoe het door het publiek en de massa wordt beleefd. Het mooie is dat wij een belangrijk standpunt delen. Muziek maak je om te delen, voor je fans. En wat dat betreft vind ik als muziekliefhebber dat je de artiesten die je een warm hart toedraagt best mag steunen in hun bestaan, door gewoon een album te kopen of en t-shirt of beter nog bezoek eens een concert. Niets mooiers dan de interactie tussen fans en artiesten. Zijn naam heb ik in die gesprekken ook een keer opgevangen en zodoende leerde ik dus Darryl kennen.
In januari nodigde ik hem opnieuw uit voor een hip hop avondje in P60. Dit keer met andere ouwe hip hop helden, Ossi 3man, Jason, Def P, Nico Noot, Casto om maar even wat namen te noemen. Insayno gaf aan dat hij ook heen ging en misschien wel mee mocht doen. Het hoe en waarom heeft hij toen niet uitgelegd maar later werd duidelijk dat Nico Noot hem per ongeluk had weg gestemd bij een rapbattle, dit was dus een goedmakertje.
Wat er die avond gebeurde was best bijzonder. In de zaal liep een volledig opgefokte Darryl rond. Hij bleef tegenover mij nog onduidelijk over het feit of hij mocht optreden, maar toen hij eenmaal het podium op kwam lopen midden in de show maakte ik dus voor het eerst echt kennis met Insayno. Hij hielt stand tussen de grote mannen, goed hij was dan nog niet zo goed, maar ik geef je het te doen om bij gasten op het podium te stappen die allemaal minimaal vijftien jaar ervaring hebben. Maar op dat moment zie ik ook het verschil. De jongen staat er als een man. Geen onzekerheid, maar sterk als een huis. Hij is op dat moment de man. Hij is de ster waar het omdraait. Maar in plaats van naast zijn schoenen te gaan lopen gebruikt hij het. In zijn enthousiasme neemt hij het publiek mee op reis. Er is maar een bestemming, bestemming onbekend, maar onderweg is er maar een regel. Los gaan. Alles moet er gegeven worden tot aan de laatste hap adem., dat is dus Insayno en het mooie is dat Insayno weet te verwoorden en over te brengen wat er in Darryl omgaat en zo is de symbiose compleet.
Met de EP zijspoor heeft hij laten merken dat hij inderdaad is gegroeit, het is minder jongensachtig en je merkt dat hij wijzer is geworden, maar nog steeds merk je dat het beter kan. In de tussentijd heb ik dus ook een aantal van zijn liveshows bijgewoond en ook hier zie je de groei. Het meedoen aan de talentjachten werpt zijn vruchten. Krijgt kritiek is vervolgens eerst pissig omdat ze hem aanvallen, maar denkt er vervolgens over na en wanneer ze gelijk hebben doet hij er ook wat mee.
Onlangs kreeg hij eindelijk de erkenning voor het harde werken. Het was wel met de hakken over de sloot, maar toch is hij geselecteerd voor het natraject van NH pop live. De 5 beste acts van 16 bands die meededen. Het levert hem studiotijd, clipopname, toursubsidie en coaching op t.w.v. EUR 5.000. Dit is de kans voor hem om te proeven aan zijn droom. Live beats, geen computerwerk, nee beats die je wel moet voelen. Iets wat hij eigenlijk al heel lang wil doen. Het wachten is nu op de dwaalspoor EP en ondertussen kunnen we zien waar het hem gaat brengen. Een ding staat vast, zet hem in een kooi op een podium, zet een beat op, zet de deur open en gaat als een beest te keer met maar een doel. Slopen, de zaal moet plat, afgebroken met de vloer gelijk gemaakt met minder zal hij geen genoegen nemen. De eerste volgende zaal die het zal gaan beleven is Victory in Alkmaar, deze gaat a.s. vrijdag, 1 juli plat!
donderdag 16 juni 2011
Vok Id Produkties geeft prijzen weg
Soms zie je weleens iets voorbij komen wat niet voor jou bestemd is. Zo ook deze week. Ineens uit het niets was daar een tweet van Vok Id Produkties. Zij gaan a.s. vrijdag in het patronaat prijzen weg geven. Wat je er voor moet doen? Nou heel simpel. Zet Insayno op de foto in het Patronaat en tweet dit naar @insayno @nhpoplive met #twitterlooptuitdehand. Wat voor prijzen geeft V.I.P. weg? Ik heb werkelijk geen enkel idee, maar dat het dope prijzen zijn staat wel vast. Dus doe mee.
Kortom V.I.P. is aanleiding voor mij om team Insayno (@Insayno @Day_Whee @Jerzius @Terry__020 @mctigri @Tantubeats en @Funk_DieNietTwittert) eens extra in het zonnetje te zetten. Maar ook het extendedteam @google4ever @justinhiltonn , @dion_DieNietTwittert. Volg ze allemaal spot ze en tweet die pics. Laat zien hoe dope een feestje kan zijn.
Verder vraag ik me af of het misschien mogelijk is om iets te doen wat ik nog niet eerder heb gezien. Freestylen op basis van tweets. Dus stuur a.s. vrijdag de hele dag door freestyle onderwerpen naar @insayno met #freestyle en wie weet gaat hij er wel wat mee doen. Het lijkt mij in elk geval dope om te zien en ik zal er voor zorgen dat de opnames van deze freestyle worden gemaakt en dat die het net over gaan.
Kortom help mee om van a.s. vrijdag een megadag te maken.
Thanks
Kortom V.I.P. is aanleiding voor mij om team Insayno (@Insayno @Day_Whee @Jerzius @Terry__020 @mctigri @Tantubeats en @Funk_DieNietTwittert) eens extra in het zonnetje te zetten. Maar ook het extendedteam @google4ever @justinhiltonn , @dion_DieNietTwittert. Volg ze allemaal spot ze en tweet die pics. Laat zien hoe dope een feestje kan zijn.
Verder vraag ik me af of het misschien mogelijk is om iets te doen wat ik nog niet eerder heb gezien. Freestylen op basis van tweets. Dus stuur a.s. vrijdag de hele dag door freestyle onderwerpen naar @insayno met #freestyle en wie weet gaat hij er wel wat mee doen. Het lijkt mij in elk geval dope om te zien en ik zal er voor zorgen dat de opnames van deze freestyle worden gemaakt en dat die het net over gaan.
Kortom help mee om van a.s. vrijdag een megadag te maken.
Thanks
maandag 23 mei 2011
Verstrooid
Mensen in mijn directe omgeving maken geregeld kennis met mijn verstrooidheid. Maar dit weekend was toch wel het toppunt.
Het begon vrijdag. Met de auto naar Amsterdam en dan met de NS naar Centraal Station om naar Fuck You Friday te gaan @ 5 Elementz, alwaar Joe Popz en zijn mannen een showtje gaven en er na afloop werd gedraaid door DJ Concept uit New York. Al met al een zeer geslaagde avond en terwijl iedereen nog even stond te chillen in de korte kolksteeg ben ik richting station gegaan voor de eerste fail van de avond.
Op station zag ik dat ik nog maar 1 minuut had voor de trein naar Sloterdijk. Ik dus rennen en duik nog net op tijd de trein in. Althans dat denk ik. Eenmaal bij Sloterdijk kom ik er achter dat het kreng niet stopt en aangezien het een IC was stopte hij pas op Schiphol. Ik kijk daar op de klok 2:05 dan zie ik op het bord dat de eerste trein terug dus om 3:00 uur gaat. Dat was dus een uurtje ouwe hoeren met wachtende passagiers. De een net terug uit Griekenland en de ander ging net naar dezelfde bestemming. Leuk om te zien hoe er tips werden uitgedeeld, maar ook dingen werden afgeraden. En op het moment dat zij weg gingen moest ook net naar mijn trein toe.
Op Centraal had ik echter weer een mazzeltje. Een groep vrienden stond te ouwehoeren en wilden een taxi naar Sloterdijk nemen. Ze waren met z'n vijven en geheel toevallig vroegen ze mij om een vuurtje. Terwijl de aansteker rond ging begon ik over de rit naar Sloterdijk en dat dat ook mijn bestemming was. Meteen volgde het aanbod om mee te rijden waar ik dus dankbaar gebruik van heb gemaakt. Tijdens de rit hebben ze dubbel gelegen om mijn ervaring met de NS en toen ik zei dat dit soort dingen mij wel vaker gebeuren wilden ze eigenlijk wel meer weten. Ik heb ze dan ook verteld over het missen van de laatste trein, waarbij er ook nog sprake was van een lege portemonnee, daglimiet pinpas en lege telefoon. Waarop ik dus een wandeling van 4 uur heb gemaakt om thuis te komen. Dat was dus een donderdagnacht en op vrijdag moest ik dus gewoon werken. Inmiddels waren we op Sloterdijk aangekomen. Hier schoot de taxichauffeur me aan en gaf me zijn kaartje. En hij maakte nog even de opmerkingen: "Mensen met zulke verhalen heb ik graag in mijn taxi." Nou daar kon ik het dus mee doen. Verder verliep de rit heel normaal het was alleen zes uur voor ik mijn bed in dook.
De volgende dag werd ik wakker rond het middag uur. Ik kon maar moeilijk op gang komen. Ik was nog net op tijd beneden om de kwalificatie van de Formule 1 te kijken. Hierna bleef ik nog even naar wat andere autosport kijken en net toen ik weg wilde gaan stonden mijn ouders voor de deur. Ik moest ze helaas wegsturen, omdat ik nog even snel een cadeau voor mijn neefje moest halen. Dat kon ik dus allemaal nog net op tijd halen. Nog even snel een maaltijd naar binnen gewerkt en toen op weg naar station Uitgeest. Met mijn afwezige hoofd even de navigatie ingesteld en op weg. Juist ik en navigatie in een weekend als dit was vragen om problemen. Ik kwam dus uit op station Castricum. Waarop Dion de trein kon nemen van Uitgeest naar Castricum. Maar daarna op weg naar de Waerdse Tempel in Heerhugowaard. Waar google4ever uiteindelijk 3 kwartier heeft moeten wachten omdat ik de kaartjes had.
Buiten hebben we het met een paar van onze volgers nog even over geheimproject gehad, zonder dat ze er zelf erg in hadden. En het was goed om te zien dat het idee werkt.
Hierna hebben we nog even genoten van de show van Insayno die geheel volgens verwachting de publieksprijs in de wacht sleepte. Of dit 17 juni ook gaat lukken weten we nog niet, maar het gaat er om spannen. Na afloop nog even met de mannen blijven hangen en daarna nadat ik de achterbank had uitgemest konden we vertrekken. Dit keer reed ik wel meteen naar station Uitgeest alwaar Dion huiswaarts ging. Eenmaal in mijn hometown heb ik Insayno en Day Whee nog even gedropt en ben ik naar huis gegaan. Daar ben ik meteen mijn bed in gedoken.
De volgende ochtend werd ik wakker en wilde ik iets uit de auto halen. Waarop ik dus het hele huis heb afgestruind naar de sleutels nergens. Totdat ik de voordeur open deed. Daar waren ze keurig in het slot van de deur. Ineens voel ik een windvlaag en een harde knal. Ik denk het zal toch niet? Ik pak de sleutels trek de deur dicht en loop naar de keuken. Daar aangekomen zie ik dat die gewoon open is. Die was ik dus gisteren ook vergeten af te sluiten. Even later belt mijn broertje. Blijkbaar heeft hij dezelfde kuren. Hij is nl vergeten om messen mee te nemen, zodat hij de cake kan snijden tijdens de babyshower. De rest van de dag verloopt dan ook redelijk normaal.
Tja en dan de maandag. Weer naar het werk, ik vertrek netjes op tijd, maar wordt eerst nog even opgehouden omdat er iemand uit zijn auto moet worden geholpen na een ongeval. En als een wonder kwam ik nog net op tijd op mijn werk. Om daar te ontdekken dat ik mijn laptop en telefoon thuis had laten liggen. Gelukkig was er een collega met een vaste pc die vrij was, zodat ik niet heen en weer hoefde te rijden. De rest van de dag verliep minder dramatisch, maar 's avonds was ik weer lekker bezig. In een antwoord op een tweet maakte ik een jongedame voor jongeman uit. Niet handig en ik hoop dan ook dat het daarbij blijft voor deze week.
Het begon vrijdag. Met de auto naar Amsterdam en dan met de NS naar Centraal Station om naar Fuck You Friday te gaan @ 5 Elementz, alwaar Joe Popz en zijn mannen een showtje gaven en er na afloop werd gedraaid door DJ Concept uit New York. Al met al een zeer geslaagde avond en terwijl iedereen nog even stond te chillen in de korte kolksteeg ben ik richting station gegaan voor de eerste fail van de avond.
Op station zag ik dat ik nog maar 1 minuut had voor de trein naar Sloterdijk. Ik dus rennen en duik nog net op tijd de trein in. Althans dat denk ik. Eenmaal bij Sloterdijk kom ik er achter dat het kreng niet stopt en aangezien het een IC was stopte hij pas op Schiphol. Ik kijk daar op de klok 2:05 dan zie ik op het bord dat de eerste trein terug dus om 3:00 uur gaat. Dat was dus een uurtje ouwe hoeren met wachtende passagiers. De een net terug uit Griekenland en de ander ging net naar dezelfde bestemming. Leuk om te zien hoe er tips werden uitgedeeld, maar ook dingen werden afgeraden. En op het moment dat zij weg gingen moest ook net naar mijn trein toe.
Op Centraal had ik echter weer een mazzeltje. Een groep vrienden stond te ouwehoeren en wilden een taxi naar Sloterdijk nemen. Ze waren met z'n vijven en geheel toevallig vroegen ze mij om een vuurtje. Terwijl de aansteker rond ging begon ik over de rit naar Sloterdijk en dat dat ook mijn bestemming was. Meteen volgde het aanbod om mee te rijden waar ik dus dankbaar gebruik van heb gemaakt. Tijdens de rit hebben ze dubbel gelegen om mijn ervaring met de NS en toen ik zei dat dit soort dingen mij wel vaker gebeuren wilden ze eigenlijk wel meer weten. Ik heb ze dan ook verteld over het missen van de laatste trein, waarbij er ook nog sprake was van een lege portemonnee, daglimiet pinpas en lege telefoon. Waarop ik dus een wandeling van 4 uur heb gemaakt om thuis te komen. Dat was dus een donderdagnacht en op vrijdag moest ik dus gewoon werken. Inmiddels waren we op Sloterdijk aangekomen. Hier schoot de taxichauffeur me aan en gaf me zijn kaartje. En hij maakte nog even de opmerkingen: "Mensen met zulke verhalen heb ik graag in mijn taxi." Nou daar kon ik het dus mee doen. Verder verliep de rit heel normaal het was alleen zes uur voor ik mijn bed in dook.
De volgende dag werd ik wakker rond het middag uur. Ik kon maar moeilijk op gang komen. Ik was nog net op tijd beneden om de kwalificatie van de Formule 1 te kijken. Hierna bleef ik nog even naar wat andere autosport kijken en net toen ik weg wilde gaan stonden mijn ouders voor de deur. Ik moest ze helaas wegsturen, omdat ik nog even snel een cadeau voor mijn neefje moest halen. Dat kon ik dus allemaal nog net op tijd halen. Nog even snel een maaltijd naar binnen gewerkt en toen op weg naar station Uitgeest. Met mijn afwezige hoofd even de navigatie ingesteld en op weg. Juist ik en navigatie in een weekend als dit was vragen om problemen. Ik kwam dus uit op station Castricum. Waarop Dion de trein kon nemen van Uitgeest naar Castricum. Maar daarna op weg naar de Waerdse Tempel in Heerhugowaard. Waar google4ever uiteindelijk 3 kwartier heeft moeten wachten omdat ik de kaartjes had.
Buiten hebben we het met een paar van onze volgers nog even over geheimproject gehad, zonder dat ze er zelf erg in hadden. En het was goed om te zien dat het idee werkt.
Hierna hebben we nog even genoten van de show van Insayno die geheel volgens verwachting de publieksprijs in de wacht sleepte. Of dit 17 juni ook gaat lukken weten we nog niet, maar het gaat er om spannen. Na afloop nog even met de mannen blijven hangen en daarna nadat ik de achterbank had uitgemest konden we vertrekken. Dit keer reed ik wel meteen naar station Uitgeest alwaar Dion huiswaarts ging. Eenmaal in mijn hometown heb ik Insayno en Day Whee nog even gedropt en ben ik naar huis gegaan. Daar ben ik meteen mijn bed in gedoken.
De volgende ochtend werd ik wakker en wilde ik iets uit de auto halen. Waarop ik dus het hele huis heb afgestruind naar de sleutels nergens. Totdat ik de voordeur open deed. Daar waren ze keurig in het slot van de deur. Ineens voel ik een windvlaag en een harde knal. Ik denk het zal toch niet? Ik pak de sleutels trek de deur dicht en loop naar de keuken. Daar aangekomen zie ik dat die gewoon open is. Die was ik dus gisteren ook vergeten af te sluiten. Even later belt mijn broertje. Blijkbaar heeft hij dezelfde kuren. Hij is nl vergeten om messen mee te nemen, zodat hij de cake kan snijden tijdens de babyshower. De rest van de dag verloopt dan ook redelijk normaal.
Tja en dan de maandag. Weer naar het werk, ik vertrek netjes op tijd, maar wordt eerst nog even opgehouden omdat er iemand uit zijn auto moet worden geholpen na een ongeval. En als een wonder kwam ik nog net op tijd op mijn werk. Om daar te ontdekken dat ik mijn laptop en telefoon thuis had laten liggen. Gelukkig was er een collega met een vaste pc die vrij was, zodat ik niet heen en weer hoefde te rijden. De rest van de dag verliep minder dramatisch, maar 's avonds was ik weer lekker bezig. In een antwoord op een tweet maakte ik een jongedame voor jongeman uit. Niet handig en ik hoop dan ook dat het daarbij blijft voor deze week.
Labels:
babyshower,
geheimproject,
Insayno,
keuken,
laptop,
messen,
missen telefoon,
NS,
pc,
sleutels,
trein,
tweets,
vergeten,
verstrooid
|
0
reacties
dinsdag 12 april 2011
Dromen
Soms heb je wel eens van die dagen dat je op staat en nog wat onrustig bent. Nou zo'n ochtend had ik dus dit weekend en ik wist meteen dat de oorzaak daarvan bij de avond ervoor gezocht moest worden.
Tja vrijdag na mijn werk ben ik eerst eventjes wezen shoppen in Hoofddorp omdat mijn complete garderobe gewoon aan vervanging toe is. Klein beetje achterstallig onderhoud. En daarna door naar de N201 in Aalsmeer voor een popprijs waar Insayno aan mee deed. Ik kwam daar dus rond een uur of 10 binnen en de bands op het podium konden mij niet echt vermaken net als de rest van het publiek. Ik heb toen ook maar getwitterd naar Insayno om er achter te komen hoe laat hij moest. Tot op de dag van vandaag heeft hij er niet op geantwoord. Maar ik ben toen meteen wel wat anderen gaan beantwoorden. Uiteindelijk komt het er op neer dat ik met Bips in gesprek raakte over dromen en ik 's nachts wel in haar droom zou gaan inbreken en met die gedachte ben ik in slaap gevallen.
Vandaag werd ik dan ook vroeger wakker dan ik had gewild, maar wel met een voldaan en uitgerust gevoel. Hoewel ik de eerste uren nog wel mijn hersens een beetje kwijt ben geweest. Ik heb geen idee waar die waren, het voelde alsof die nog even in dromenland waren achtergebleven en ik niet mocht weten wat er verder gebeurde.
De rest van de droom kon ik me overigens prima herinneren. Ik zag mezelf over Nederland heen zweven, op weg naar Brabant. Wanneer ik boven het huis van Bips aankom wordt ik door het raam naar binnen gezogen. Het is haar slaapkamer. Zeer onrustig ligt ze te draaien en te zweten. Ik ga vlak naast haar zitten en pak haar hand vast. Het draaien versneld, hard wordt er in mijn hand geknepen, maar niet voor lang. Ineens stopt het, ik ben niet langer meer in haar slaapkamer. Ik kijk om me heen en probeer te ontdekken waar we zijn.
Ik doe mijn best om de plek te herkennen, maar deze kroeg ken ik niet. Bips is hier blijkbaar wel bekend en moet steeds aan bekenden van haar uitleggen wie ik ben. En alsof het de normaalste zaak van de wereld is vertelde ze keer op keer dat ik een inbreker ben die haar gevolgd is. Gek genoeg nam geen van allen haar serieus en werd er lacherig op gereageerd. Ik keek nog eens goed rond en zag dat het café gevuld was met PSV-supporters, pas toen merkte ik ook dat de tv aanstond en er begonnen werd aan de wedstrijd, PSV-Benfica.
Tja PSV moest deze wedstrijd flink aan de bak. De uitwedstrijd hadden ze immers met 4-1 verloren dus moest het nu minimaal 3-0 worden. En meteen in de 1e minuut ging het mis. PSV trapt af, en simpel wordt de bal afgepakt. Meteen een lange trap op doel en de keeper die nog niet in de wedstrijd zat duikt net onder de stuit van de bal door, goal. Benfica rook de kans op meer en gaat vol in de aanval, een paar blunders voorin en uiteindelijk valt vlak voor rust de 0-2 door een onterechte penalty en daarbij horende gele kaart. Helaas de 2e voor Marcelo en dus rood.
Bips was inmiddels niet meer te genieten. Ze heeft er zwaar de pest in dat haar PSV achter staat. Ik kan het niet laten haar daar even mee te plagen, maak wat opmerkingen zoals "het is maar een spelletje" "goede ploeg dat Benfica" maar ook stug volhouden dat de penalty volkomen terecht was. Ik loop even weg om bier te halen en als ik terug kom staat ze met haar rug naar me toe. Ik bleef recht achter haar staan terwijl ik haar haar drinken gaf. Langzaam bewogen mijn lippen zich richting haar oor en zachtjes fluisterde ik 'wat zie jij er ongelofelijk mooi uit als je boos bent'. Verbaasd draaide ze haar hoofd naar me toe en onze wangen raakten elkaar. Een vonk van statische elektriciteit sprongt over. Geschrokken trokken we onze hoofden weg en keken elkaar recht in de ogen aan. Heel even verdronk ik in haar bruine ogen, maar niet voor lang. Ineens schoten we allebei keihard in de lach en precies op dat moment veerde het hele café op.
De 2e helft was begonnen en er werd rap gescoord door wie anders dan. ja zeker Berg. De 1-2 was een feit en het begon meteen te rommelen in de defensie van Benfica. Kwaad werd er naar elkaar gekeken en iedereen sprak elkaar aan over elk klein foutje. Nu Benfica is duidelijk de weg kwijt was probeerde PSV er gebruik van te maken. Door wat stoor werk van Berg wist hij zelfs de bal te veroveren op de achterlijn. Hij liep op het doel af, maar had geen ploeggenoten mee. Met alleen de keeper nog voor zich deed hij het onmogelijke. Hij speelde de bal richting de middenlijn met een lichte boog. Toen de bal op de grond terecht kwam sprong deze meteen weer terug op de goal. Roberto probeerde er nog op te duiken en raakte hem nog net met zijn vingertoppen. Het is 2-2. Zo slecht als Benfica in de wedstrijd kwam te zitten. Zo goed ging het bij PSV. Alles lukte en constante was het de extra man van Benfica die voor problemen zorgde. De goals volgden elkaar rap op en het werd dan ook uiteindelijk 6-2 voor PSV.
Inmiddels was het humeur van Bips ook als een blad omgeslagen en wilde ze maar 1 ding feesten. Ik kreeg nog een paar verwijtende opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd. Ze draaide zich om en liep weg. Meteen ging ik er achter aan en langs de muur greep ik haar vast op haar schouder. Ik duwde de schouder tegen de muur aan, zodat ze recht voor me kwam te staan. Lacherig keek ik haar aan en toen maakte ik haar duidelijk dat ze dankzij mij nu nog meer genoot van de winst. Verbouwereerd keek ze me aan, maar ze moest mij wel gelijk geven. Tja daarna hebben wij nog even flink de bloemetjes buiten gezet. Diverse cafés en discotheken hebben we bezocht en in een behoorlijk aangeschoten toestand heb ik haar naar huis gebracht. Althans dat heeft de taxichauffeur gedaan terwijl zij la tegen mij aan lag te slapen. Bij haar thuis ben ik zelfs nog zo vriendelijk geweest om haar op haar verzoek in bed te helpen. Daarna ging ook voor mij het kaarsje uit. Met het idee ik doe nog even 2 tellen mijn ogen dicht ging ik naast haar liggen.
Voor mijn gevoel heeft het ook maar echt 2 tellen geduurd dat ze dicht waren. Maar toen ik wakker werd en om me heen keek was Bips in geen velden of wegen te bekennen. Sterker nog ik was weer gewoon thuis, echt ontwaakt uit mijn droomwereld. Bij mij ontstond de vraag waarom voel ik me zo brak en onrustig voelde. De droom kwam terug, maar echt veel maakte dat nog niet duidelijk. Nee dat werd het pas dat ik om 9 uur ineens goed wakker werd. Mijn geest was dus stiekum achtergebleven en heeft in die laatste uren zonder mijn medeweten nog van alles uitgespookt met Bips. Ik vraag me af wat, want ook zij vroeg zich af wat ze afgelopen nacht heeft gedaan.
Tja vrijdag na mijn werk ben ik eerst eventjes wezen shoppen in Hoofddorp omdat mijn complete garderobe gewoon aan vervanging toe is. Klein beetje achterstallig onderhoud. En daarna door naar de N201 in Aalsmeer voor een popprijs waar Insayno aan mee deed. Ik kwam daar dus rond een uur of 10 binnen en de bands op het podium konden mij niet echt vermaken net als de rest van het publiek. Ik heb toen ook maar getwitterd naar Insayno om er achter te komen hoe laat hij moest. Tot op de dag van vandaag heeft hij er niet op geantwoord. Maar ik ben toen meteen wel wat anderen gaan beantwoorden. Uiteindelijk komt het er op neer dat ik met Bips in gesprek raakte over dromen en ik 's nachts wel in haar droom zou gaan inbreken en met die gedachte ben ik in slaap gevallen.
Vandaag werd ik dan ook vroeger wakker dan ik had gewild, maar wel met een voldaan en uitgerust gevoel. Hoewel ik de eerste uren nog wel mijn hersens een beetje kwijt ben geweest. Ik heb geen idee waar die waren, het voelde alsof die nog even in dromenland waren achtergebleven en ik niet mocht weten wat er verder gebeurde.
De rest van de droom kon ik me overigens prima herinneren. Ik zag mezelf over Nederland heen zweven, op weg naar Brabant. Wanneer ik boven het huis van Bips aankom wordt ik door het raam naar binnen gezogen. Het is haar slaapkamer. Zeer onrustig ligt ze te draaien en te zweten. Ik ga vlak naast haar zitten en pak haar hand vast. Het draaien versneld, hard wordt er in mijn hand geknepen, maar niet voor lang. Ineens stopt het, ik ben niet langer meer in haar slaapkamer. Ik kijk om me heen en probeer te ontdekken waar we zijn.
Ik doe mijn best om de plek te herkennen, maar deze kroeg ken ik niet. Bips is hier blijkbaar wel bekend en moet steeds aan bekenden van haar uitleggen wie ik ben. En alsof het de normaalste zaak van de wereld is vertelde ze keer op keer dat ik een inbreker ben die haar gevolgd is. Gek genoeg nam geen van allen haar serieus en werd er lacherig op gereageerd. Ik keek nog eens goed rond en zag dat het café gevuld was met PSV-supporters, pas toen merkte ik ook dat de tv aanstond en er begonnen werd aan de wedstrijd, PSV-Benfica.
Tja PSV moest deze wedstrijd flink aan de bak. De uitwedstrijd hadden ze immers met 4-1 verloren dus moest het nu minimaal 3-0 worden. En meteen in de 1e minuut ging het mis. PSV trapt af, en simpel wordt de bal afgepakt. Meteen een lange trap op doel en de keeper die nog niet in de wedstrijd zat duikt net onder de stuit van de bal door, goal. Benfica rook de kans op meer en gaat vol in de aanval, een paar blunders voorin en uiteindelijk valt vlak voor rust de 0-2 door een onterechte penalty en daarbij horende gele kaart. Helaas de 2e voor Marcelo en dus rood.
Bips was inmiddels niet meer te genieten. Ze heeft er zwaar de pest in dat haar PSV achter staat. Ik kan het niet laten haar daar even mee te plagen, maak wat opmerkingen zoals "het is maar een spelletje" "goede ploeg dat Benfica" maar ook stug volhouden dat de penalty volkomen terecht was. Ik loop even weg om bier te halen en als ik terug kom staat ze met haar rug naar me toe. Ik bleef recht achter haar staan terwijl ik haar haar drinken gaf. Langzaam bewogen mijn lippen zich richting haar oor en zachtjes fluisterde ik 'wat zie jij er ongelofelijk mooi uit als je boos bent'. Verbaasd draaide ze haar hoofd naar me toe en onze wangen raakten elkaar. Een vonk van statische elektriciteit sprongt over. Geschrokken trokken we onze hoofden weg en keken elkaar recht in de ogen aan. Heel even verdronk ik in haar bruine ogen, maar niet voor lang. Ineens schoten we allebei keihard in de lach en precies op dat moment veerde het hele café op.
De 2e helft was begonnen en er werd rap gescoord door wie anders dan. ja zeker Berg. De 1-2 was een feit en het begon meteen te rommelen in de defensie van Benfica. Kwaad werd er naar elkaar gekeken en iedereen sprak elkaar aan over elk klein foutje. Nu Benfica is duidelijk de weg kwijt was probeerde PSV er gebruik van te maken. Door wat stoor werk van Berg wist hij zelfs de bal te veroveren op de achterlijn. Hij liep op het doel af, maar had geen ploeggenoten mee. Met alleen de keeper nog voor zich deed hij het onmogelijke. Hij speelde de bal richting de middenlijn met een lichte boog. Toen de bal op de grond terecht kwam sprong deze meteen weer terug op de goal. Roberto probeerde er nog op te duiken en raakte hem nog net met zijn vingertoppen. Het is 2-2. Zo slecht als Benfica in de wedstrijd kwam te zitten. Zo goed ging het bij PSV. Alles lukte en constante was het de extra man van Benfica die voor problemen zorgde. De goals volgden elkaar rap op en het werd dan ook uiteindelijk 6-2 voor PSV.
Inmiddels was het humeur van Bips ook als een blad omgeslagen en wilde ze maar 1 ding feesten. Ik kreeg nog een paar verwijtende opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd. Ze draaide zich om en liep weg. Meteen ging ik er achter aan en langs de muur greep ik haar vast op haar schouder. Ik duwde de schouder tegen de muur aan, zodat ze recht voor me kwam te staan. Lacherig keek ik haar aan en toen maakte ik haar duidelijk dat ze dankzij mij nu nog meer genoot van de winst. Verbouwereerd keek ze me aan, maar ze moest mij wel gelijk geven. Tja daarna hebben wij nog even flink de bloemetjes buiten gezet. Diverse cafés en discotheken hebben we bezocht en in een behoorlijk aangeschoten toestand heb ik haar naar huis gebracht. Althans dat heeft de taxichauffeur gedaan terwijl zij la tegen mij aan lag te slapen. Bij haar thuis ben ik zelfs nog zo vriendelijk geweest om haar op haar verzoek in bed te helpen. Daarna ging ook voor mij het kaarsje uit. Met het idee ik doe nog even 2 tellen mijn ogen dicht ging ik naast haar liggen.
Voor mijn gevoel heeft het ook maar echt 2 tellen geduurd dat ze dicht waren. Maar toen ik wakker werd en om me heen keek was Bips in geen velden of wegen te bekennen. Sterker nog ik was weer gewoon thuis, echt ontwaakt uit mijn droomwereld. Bij mij ontstond de vraag waarom voel ik me zo brak en onrustig voelde. De droom kwam terug, maar echt veel maakte dat nog niet duidelijk. Nee dat werd het pas dat ik om 9 uur ineens goed wakker werd. Mijn geest was dus stiekum achtergebleven en heeft in die laatste uren zonder mijn medeweten nog van alles uitgespookt met Bips. Ik vraag me af wat, want ook zij vroeg zich af wat ze afgelopen nacht heeft gedaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)
About Me
- De Professor
Mogelijk gemaakt door Blogger.
