De Professor

Het is 2001, ik begin te chatten op de website van internetprovider zonnet. Op het moment dat ik me daar wil aan melden moet ik een nickname opgeven. Aangezien ik er 1 wil gebruiken die ook dicht bij mezelf staat begin ik na te denken. Meteen schiet De Professor door mijn hoofd. Totaal geen link leggend met Professor Pim die in die tijd zeer populair was.

Nee de naam heb ik een paar jaar eerder eens gekregen tijdens de vakantie. Het is een mooie zomer in 1995 in dat jaar heb ik net mijn bril gekregen. En aangezien deze jongen in sommige dingen nog wel eens lui kan zijn stond deze geregeld op de punt van mijn neus. Daar komt bij dat ik nogal een wijsneusje was. Door mijn leergierigheid en afkeer tot school heb ik menig documentaire wel gezien ipv mijn huiswerk. Terwijl ondertussen de lekkerste muziek uit mijn stereo-torentje werd geblazen. Zodoende wist ik van een hoop dingen altijd wel iets af, maar niet de details. En door mijn ik zie wel hoe dingen lopen houding vergat ik ook wel eens wat afspraken of zo.

Zo kwam ik dus een keer naar de caravan van Leon toe. Zijn moeder Paula deed open en begroette me met de woorden Dag professor. Je weet toch dat Leon moest werken? Stom, natuurlijk wist ik dat en ja hoor de bijnaam was geboren. Eerst had ik nog zo iets van moet dat nou, maar ergens vond ik het wel goed en beschouw het dan ook meer als een compliment.

De link met professor Pim kwam ik zelf later pas achter. En op dat moment had ik me ook wat dieper in zijn materie verdiept. Blijkt dus dat ik bijna volgens zijn partij programma heb geantwoord op de chats. En daarmee dus menig LPF stemmer heb gecreëerd, zonder dat ik mijzelf daarvan bewust ben geweest.

Vandaag de dag gebruik ik dus nog steeds dezelfde bijnaam en gek genoeg past deze nog steeds bij me. Nog altijd verdiep ik me in een breed scala aan onderwerpen. Overal weet ik dan wel weer wat vanaf en nog steeds alleen net iets meer dan de grote hoofdlijnen.

Maar er zijn ook dingen waar ik diep over kan denken. Verregaande gedachtenkronkels waarbij ogenschijnlijke grote problemen toch eenvoudig opgelost kunnen worden. Neem bijvoorbeeld zonne-energie en nieuwbouwwoningen. Die 2 zijn uitermate goed met elkaar te combineren. En ook de gevels van kantoorpanden zouden prima kunnen worden behangen met zonnecollectoren. De prijzen van de panden zullen wel iets hoger worden, maar aan de andere kant zullen de energielasten dusdanig lager uitvallen dat het de hogere prijs zal compenseren. Misschien dat ik later nog wel meer van dit soort ideeën zal delen, maar nu even niet.

Vergeet helemaal waarom ik er nu weer aan moest denken. Maar dat kwam door de show van Chrisette Michele afgelopen woensdag. Sta nog heerlijk na te genieten in de kelder van 5 elementz en ineens komt Jason aanzetten met de opmerking dat ik afgestudeerd ben. Doordat ik al 15 jaar lang diverse feestjes heb bezocht en hem dus ben tegengekomen in de meest bizarre kroegen en jongerencentra. De rest van de groep geeft met in 1 klap een bijnaam: De Professor

Gisteren maakte ik weer eens gebruik van mijn opmerking 'kei gaaf'. Nu vraag je je vast af waarom het mijn opmerking is. Nou eigenlijk is dat weer een heel simpel verhaal.

Het begon met een discussie toen ik een jaar of 10 was. Wij waren op vakantie in noord Limburg in IJsselsteyn, waar wij het hele kampeerseizoen in de weekeinden te vinden waren. Op die camping stonden een aantal Brabanders en een Hollanders. In die tijd hadden wij de gewoonte om alles gaaf te noemen en de Brabo's vonden alles kei leuk.Tja en dan krijg je al snel rivaliteit tussen de verschillende groepen.

Tijdens een van de gesprekken ontstond dus de discussie over wat er nou gebruikt moest worden, want eigenlijk was alles fout. Arne en Jody trokken het hardst aan de discussie. Maar goed dat waren dan ook twee neefjes van elkaar en behoorlijk aan elkaar gewaagd. Mooie was dan ook dat de 1 uit Deurne kwam en de ander uit Heerhugowaard. Uiteindelijk was ik degene die de 2 uitspraken combineerde tot kei link, er werd lacherig op gereageerd, maar toen ik meteen daarna met kei gaaf begon werd het al snel overgenomen.

Gedurende de vakantie werd dit dan ook goed volgehouden. Echter dat ik na de vakantie terug kwam in mijn klas van de basisschool werden mijn broertje en ik hard uitgelachen voor deze opmerking. Maar wij hebben ons niet uit het veld laten slaan door deze kleine groep mensen.

Toen ik een jaar later naar het voortgezet onderwijs ging gebeurde er iets merkwaardigs. Iedereen om mij heen had het ineens over kei gaaf zus en kei gaaf zo. Waar het vandaan wist niemand, maar ik wist genoeg. Ergens bij onze vakantie-vrienden had iemand het opgepakt en in een jaar tijd was het langzaam als een olievlek over Nederland verspreid. Toen ik tegen hen begon dat ik de betreffende combi al langer kende werd ik voor gek verklaard. Hoe kon ik nou al een jaar weten van uitspraken die net hip zijn? Dat was in hun ogen onmogelijk. Ik heb het er toen maar bij laten zitten. Ergens was dit voor mij een mooie wraak actie op de pesters waar ik op dat moment last van had.

Zonder dat ze het wisten liepen ze mij af te kraken en tegelijkertijd liepen ze als een stelletje meelopers in mijn voetsporen achter mij aan. Later heb ik nog wel een poging gedaan om ze te laten zien wie ze nou imiteerden, maar niemand die mij wilde geloven. Hoe kon ik dat immers bedacht hebben en nog erger hoe kon het dat het er een jaar over had gedaan voordat het hun had bereikt. En zelfs de link dat ze met leeftijds- en plaatsgenoten van mijn vakantievrienden hadden staan praten wilde niet tot ze doordringen.

En nu komt het mooiste afgelopen woensdag is er weer iets nieuws ontstaan, maar daar ga ik jullie niets over verklappen. Het enige wat ik er op te zeggen heb is dat het tijd is voor een Cola Drieman om het weekend in te luiden.