De Professor

@google4ever heeft net zijn amandelen laten knippen en op het moment dat hij door het ziekenhuis wordt ontslagen stappen 2 mannen op hem af. Ze zijn gehuld in volledig zwarte pakken en dragen een zwarte zonnebril. Meteen worden ze alleen gelaten.

Beide mannen tonen een identificatie van de F.B.I. en in een rap tempo worden zijn beide armen op zijn rug geduwd. Hij krijgt een knietje en al snel ligt hij voorover op de grond. Met een tie-grip worden zijn handen en voeten aan elkaar vast gezet. En in een vloeiende beweging volgt meteen een blinddoek. Hij wordt door de mannen opgetild. Hij hoort dat de mannen het tempo verhogen en door de gang heen rennen. Een paar keer hoort hij de kreet "F.B.I. PASSING THROUGH!". Ze rennen de trappen af. Elke stap omlaag voelt alsof hij wordt geslagen met een moker. Zijn hoofd bonst als een gek.

Niet veel later schieten ze door de hal heen en ineens staan ze buiten. Hij voelt een stevige wind over zijn lichaam heen gaan. Zand en stof slaan tegen zijn lichaam aan. Het geluid van een V6 zwelt aan en hij hoort een snel draaiende ventilator zoeven. Niet snel daarna wordt hij op een metalen vloer gegooid. Hij voelt zijn hoofd over de vloer schuren, maar door de verdoving van de operatie krijgt hij er niet alles van mee. Dan ineens een steek in zijn nek en alles wordt zwart voor zijn ogen.


Wanneer hij weer bijkomt zit hij in een kleine vierkante kamen. Om hem heen ziet hij alleen maar spiegels. Dan ineens een stem. Wie ben jij? Hij geeft geen antwoord en probeert op te staan. Het gaat niet. Hij voelt een snijdende pijn in zijn enkels en polsen. Wanneer hij er naar kijkt ziet dat hij met zeer smalle glazen boeien is vastgeketend. Het glas heeft smalle wonden in zijn lichaam gemaakt. Weer spreekt de stem. Probeer het niet nog een keer. Je hebt alleen jezelf ermee.

Langzaam dringt het bij hem door. Ze denken dat hij mijn informant is en dan weer die mysterieuze zware stem. Hoe kom jij aan dat handboek en waar heb je het verstopt? Hij begint te stotteren en antwoord I i i i ik heb er ni ni ni niets mee te maken! Een kleine stroomstoot volgt. En de vraag wordt herhaald en ook hij valt in herhaling. Ik weet echt niets. Weer een stroomstoot. Zijn spieren trekken samen. Zijn polsen en enkels drukken nu tegen de glazen boeien aan en hij voelt de snijdende pijn heviger worden. Langzaam voelt hij de kracht op het glas toenemen terwijl hij vecht om zijn armen en benen stil te houden. Het lukt niet. Langzaam maar zeker voelt hij ook zijn zweetdruppels in de verse wonden glijden en een helse pijn volgt.

Tegen wil en dank in begint hij te roepen. IK VERTEL!! IK VERTEL!! Maar wat valt er te vertellen? Hij weet niets. Snel begint hij te vertellen over geheimproject en na een korte uit leg stopt hij heel even. En ineens is daar die zachte zwoele vrouwenstem. Vertel maar verder meneer. Rustig verteld hij verder, over de mogelijkheden en kansen die het te bieden heeft en meer. Hij heeft geen idee meer van hoelang hij aan het vertellen is, maar wanneer hij bijna alle informatie over geheimproject heeft prijsgeven klinkt weer die vrouwenstem. Jij weet echt van niets je kan gaan.

Ineens wordt het donker om hem heen. Weer die steek in zijn nek en die plotseling invallende duisternis. Wanneer hij weer wakker wordt kijkt hij recht in het gezicht van zijn vrouw. Hij vraagt zich af hoe laat het is en werpt een blik op de klok. Het is 15:03 uur. Hij vraagt zich hoe hij thuis is gekomen. Dan ineens begint zijn vrouw te tieren. En waar kom jij vandaan? Verbaasd kijkt hij haar aan en antwoord. Van het ziekenhuis, waar anders. Maar in plaats van rustiger wordt ze nog kwader. Ja dat was gisteren en waar ben je de rest van de tijd geweest? Hij denkt aan de mannen van de F.B.I. en begint haar er over te vertellen. Wanneer hij zijn verhaal kracht bij wil zetten trekt hij de mouw van zijn overhemd omhoog en zegt. Kijk maar naar de wonden. Hij wijst naar zijn pols en terwijl hij omlaag kijkt ziet hij tot zijn verbazing helemaal niets. Een hevige ruzie ontstaat en al snel vliegen de beschuldigingen hem om de oren. Hij probeert zich te verdedigen maar wat hij ook probeert zijn vrouw wordt alleen maar bozer.

Dan ineens klinkt de telefoon. Hij neemt op en hoort een computerstem Geef mij je vrouw. Hij duwt haar het toestel in handen en er ontstaat een stilte. Hij hoort haar een paar keer ja oh en nee zeggen en dan hangt ze op. Ze gaat op het bed zitten en slaat met haar hand op het dekbed. Hij gaat naast haar zitten en vraagt zich af wat er gaat gebeuren. Sorry Mike klinkt het uit haar mond. Ik had geen idee van de informatie die de professor heeft gekregen, maar de man aan de andere kant vertelde precies hetzelfde als jou. Er moet als het goed is een kaartje in je borstzak zitten. Hij graait in zijn borstzak en ja hoor een visitekaartje. Wanneer hij hem goed bekijkt blijkt het een cd-rom te zijn. Hij doet deze in de computer en opent het filmpje wat er op staat. Ze zien een aantal fragmenten van de ondervraging terug. Hij ligt languit op een operatietafel. Stevig vastgegespt. Op zijn lichaam zitten diverse pads geplakt en op een scherm ziet hij de ruimte waarin hij dacht te zijn opgesloten. Ineens stopt het filmpje. Een kleine knal klinkt en een klein rookwolkje komt uit de DVD-drive vandaan. Hij opent deze en tot zijn verbazing is de drive leeg.

Even laat hij alles op zich in werken en niet veel later zie ik een tweet voorbij komen. Geheimproject is in gevaar en niet veel later wordt deze gevolgd door een dat hij onderweg is naar mij. Eenmaal binnen barst hij dus meteen los met vertellen. Na zijn verhaal pakt hij de tickets en vertrekt. Terwijl ik nog bij zit te komen van zijn verhaal komt er alweer een tweet binnen ik moet bloggen over geheimproject. Ik weet genoeg en ik begin te schrijven.....

Zo juist kreeg ik van een niet bestaand twitter-account een DM met deze foto met daarop de hand van @google4ever, vaag!!!

Van onze correspondent - Vandaag bereikte ons het nieuws dat er in Rotterdam een pand onder mysterieuze omstandigheden is gesloten. Het gerucht gaat dat er diverse mensen worden vermist in het pand.

Vanmorgen werd het pand al hermetisch afgesloten en sindsdien zijn mannen in witte pakken bezig met een zoektocht naar de vermisten. Ondanks dat de autoriteiten, op dat moment, niets over dit voorval naar buiten willen brengen is het ons gelukt om een van de slachtoffers te spreken.

Nog voordat haar verklaring was opgenomen hebben wij haar thuis gesproken. Zij vertelde ons dat zij op de derde etage aanwezig was in een van de kamers toen zij op de gang allerlei witte jassen voorbij zag vliegen. Zij kreeg argwaan toen die mensen ook niet meer bij haar in de kamer terug kwamen. Toen zij zelf de gang op liep voelde zij meteen een steek in haar nek. Een blik op zij leerde haar dat het werd gedaan door iemand in een witte jas. Ze werd een kamer in getrokken en neer gelegd op een tafel. Weer voelde zij dat ze werd gestoken. Dit keer op meerdere plekken tegelijk, maar ineens had ze door de adrenaline voelde energie en kracht om zich los te rukken. In een flits pakte ze nog haar iPhone en zette het op een lopen. Door de gang heen waar ondertussen diverse 'witte jassen' zoals zij ze noemde, haar probeerden tegen te houden. Door ze opzij te duwen wist ze het trappenhuis te bereiken. Hier is ze eerst naar beneden gerent om haar parkeerkaart af te rekenen en daarna weer met de trap naar de 9e etage gegaan, omdat ze bang was voor de lift. Ze is toen in haar auto gesprongen en als een idioot naar huis gereden.

De vrouw verkeerde op het moment van het interview duidelijk nog in shock, waarop is besloten om ook zelf op onderzoek uit te gaan. Door gebruik te maken van een wit pak hebben wij ons de toegang verschaft tot het pand. En wat we daar aantroffen is werkelijk ongelofelijk. Op de 3e etage bleken diverse kamers omgebouwd tot operatiekamers. De mannen en vrouwen op de tafels waren volledig ontkleed. Bij 1 van de kamers was het veilig genoeg om mee te kijken. En wat daar te zien was is echt vreselijk. Er werd een man in wit pak binnen gebracht en op de tafel gelegd. Direct werd hij vast gegespt.

Hierna werden er op diverse plekken een soort van zuignappen met in het midden een dunne lange naald op zijn lichaam gezet. Er werd een schakelaar omgehaald en langzaam liep het lichaam leeg. Met een laserstraal werd daarna het lichaam open gebrand. Hierna werd het ontdaan van alle ingewanden en botten, waardoor alleen de huid overbleef. De huid werd vervolgens weer bijna helemaal aan elkaar gebrand en er werd een slang ingestoken. Niet veel later had het weer zijn oude vorm terug en werd de slang verwijderd. Nu werd ook het laatste stukje weer dicht gebrand.

Verbazingwekkend werd het echter pas nadat de gespen weer los werden gemaakt en de 'man' weer opstond en het witte pak weer aantrok.Vervolgens liep hij de gang op en werd de volgende alweer binnen gebracht. Op dit moment werden ook de resten van de vorige man meegenomen. Deze bleken naar de kamer ernaast te gaan. Hier stond een enorme machine de resten werden er in gedaan en aan de andere kant kwam het er uit als gruis. Dit werd vervolgens weer in vuilniszakken gedaan en weer door de mannen in witte pakken mee naar buiten genomen. Op de overige etages van het pand bleek niets aan de hand te zijn. Buiten werd het onder de witte pakken echter  dusdanig onrustig dat wij besloten ons onderzoek verder te staken.

Na ons onderzoek hebben wij nogmaals contact gezocht met de autoriteiten. Nadat het onderzoek uit de doeken was gedaan kregen wij van hen de vraag of wij hierop een serieus antwoord verwachten. Het antwoord 'ja' werd echter niet verwacht en wij moesten het doen met een "Geen commentaar". Inmiddels is de rust rondom het pand wedergekeerd en is de ruimte weer vrijgegeven.